THE JACKETS… Garage Rock από την Ελβετία!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ THE JACKETS…

Από το 2008, οι The Jackets περιοδεύουν διεθνώς με το χαρακτηριστικό τους μείγμα Garage Psych Punk μουσικής και στάσης, εμφανιζόμενοι σε όλη την Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, το Μεξικό, τον Καναδά και πρόσφατα στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία! Γνωστοί για τις εκρηκτικές τους ζωντανές εμφανίσεις, τη μεταδοτική μουσική τους και την εντυπωσιακή οπτική τους ταυτότητα, το τρίο έχει αποκτήσει φήμη ως ένα από τα πιο συναρπαστικά Garage Punk live acts στην Ευρώπη.

Οι The Jackets ιδρύθηκαν από τους δημιουργικούς πυρήνες, την τραγουδίστρια και κιθαρίστρια Jackie Brutsche (aka Jack Torera) και τον ντράμερ Chris Rosales, με τον Omar Fra να ολοκληρώνει την τωρινή σύνθεση στο μπάσο.
Η μουσική τους — που κυκλοφορεί σε δισκογραφικές όπως οι Voodoo Rhythm Records, Soundflat Records και Chaputa Records — εκτείνεται σε 6 άλμπουμ και πολλά singles, καθένα από τα οποία σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην εξέλιξή τους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ JACKIE BRUTSCHE…

Η Jackie Brutsche (aka Jack Torera) είναι μια Ελβετο-Ισπανίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνης με έδρα τη Βέρνη. Μεγάλωσε στη Ζυρίχη και εργάζεται σε όλους τους χώρους της τέχνης … κινηματογράφο, θέατρο, design, performance και μουσική.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Τεχνών της Ζυρίχης με πτυχίο στη μόδα το 2001 και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη σκηνοθεσία κινηματογράφου το 2006. Η Jackie παράγει τις δικές της ταινίες, θεατρικά έργα και καλλιτεχνικά projects, εξερευνώντας την έννοια της ευτυχίας στη ζωή με τον πιο ευρύ και ποικιλόμορφο τρόπο.

Ως τραγουδίστρια, κιθαρίστρια και δημιουργός τραγουδιών, έχει εμφανιστεί με πολλά συγκροτήματα, κυκλοφορώντας ηχογραφήσεις και μουσικά βίντεο που αναδεικνύουν την καλλιτεχνική της πολυμορφία.

Η τελευταία της ταινία, Las Toreras, δείχνει την DIY καλλιτεχνική της προσέγγιση, αποκαλύπτοντας το κρυφό παρελθόν της μητέρας της και αναζητώντας συμφιλίωση και ίαση μέσα σε μια διαιρεμένη οικογένεια ανάμεσα στην Ισπανία και την Ελβετία.
Αυτή τη στιγμή, η Jackie αναπτύσσει ένα νέο κινηματογραφικό project ενώ συνεχίζει να εμφανίζεται και να δημιουργεί μουσική με το συγκρότημά της… τους εκρηκτικούς The Jackets!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – JACKIE BRUTSCHE

Athenscalling.gr: Μείναμε πραγματικά εντυπωσιασμένοι την πρώτη φορά που σας ακούσαμε να παίζετε, ειδικά από την απίστευτη ενέργειά σας πάνω στη σκηνή. Το επόμενο βήμα ήταν προφανές — να έρθουμε σε επαφή μαζί σας. Jackie, καλώς μας ήρθες!
Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σας και για την επικοινωνία! Γεια σε όλους!

Athenscalling.gr: Λοιπόν, σε έχουμε εδώ, Jackie — καλλιτέχνιδα, μουσικός και σκηνοθέτις — όλα αυτά σε ένα πακέτο. Είναι τελικά εύκολο ή δύσκολο να συνυπάρχουν όλοι αυτοί οι ρόλοι, ακόμα κι αν αποτελούν κομμάτια ενός παζλ που λέγεται Τέχνη;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Καταλαβαίνω ότι από έξω μπορεί να φαίνεται πολύ, αλλά για μένα όλα συνδέονται και είναι απολύτως φυσικό να υπάρχω και να δουλεύω με έναν πολυδιάστατο τρόπο. Έτσι ζω, δουλεύω και σκέφτομαι.

Athenscalling.gr: Καλλιτέχνιδα, μουσικός και σκηνοθέτις — ποιο από τα τρία σηματοδότησε την αρχή της καλλιτεχνικής σου πορείας;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Είναι δύσκολη ερώτηση, γιατί κοιτάζοντας πίσω τώρα, μπορώ να πω ότι όλα ξεκίνησαν πολύ νωρίς στην παιδική μου ηλικία. Δεν μπορώ να πω αν πρώτα τραγούδησα, ζωγράφισα, φόρεσα κοστούμια ή αφηγήθηκα ιστορίες. Και η μουσική ήταν σίγουρα πάντα απαραίτητη — ακόμη και υπαρξιακή — για μένα.
Μεγαλώνοντας, κοινωνικά και εκπαιδευτικά, ήξερα — μόλις ανακάλυψα ότι υπήρχε — ότι έπρεπε να πάω σε σχολή καλών τεχνών, ανεξάρτητα από το τμήμα. Ακόμα και τότε, ήταν δύσκολο να διαλέξω μία κατεύθυνση. Έκανα τέχνη, με ενδιέφερε η αφήγηση, η περφόρμανς, η κατασκευή κοστουμιών και το να παίζω μουσική.

Athenscalling.gr: Υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ τους; Για παράδειγμα, θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σου στο μέλλον να ακολουθεί μόνο τον δρόμο της μουσικής και να σταματάς τον κινηματογράφο ή το αντίστροφο;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Όχι. Βλέπω τον εαυτό μου ως μια καλλιτέχνιδα που δημιουργεί νέες ιδέες, οράματα και ιστορίες μέσα από τη δική μου μοναδική οπτική για τη ζωή και τον κόσμο. Βάζω τον κόσμο και σημαντικά ζητήματα σε ένα νέο φως, σε μια νέα προοπτική. Μεταμορφώνω κάτι υπαρκτό — ένα συναίσθημα, ένα θέμα, ένα πρόβλημα — σε κάτι προσβάσιμο, δυνατό, χρήσιμο, ουσιαστικό. Αυτό κάνω. Δημιουργώ, μεταφράζω και μετασχηματίζω.

Στη συνέχεια μετατρέπω αυτό το περιεχόμενο σε τέχνη, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που έχω και αναπτύσσοντας μια μορφή που ταιριάζει καλύτερα, ανάλογα με την ιδέα και το περιεχόμενο. Η μορφή ακολουθεί την ιδέα και παραμένει ευέλικτη. Κάθε ιδέα μπορεί να έχει διαφορετική μορφή, μετάφραση ή έκφραση. Η μορφή είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τον κόσμο — για να μεταδοθεί ένα μήνυμα, να εκφραστεί ένα συναίσθημα ή να τεθούν ερωτήματα.

Για παράδειγμα, αν θέλω να ασχοληθώ με κάτι δύσκολο στη ζωή και την κοινωνία, μπορώ να το κάνω προσιτό μέσα από μια αστεία ιστορία και ένα one-woman θέατρο, ή να το μετατρέψω σε ένα δυναμικό rock ‘n’ roll τραγούδι, αν αυτό νιώθω ή αν αυτό έχει περισσότερο νόημα. Ή μπορώ να κάνω μια ταινία, αν το περιεχόμενο είναι πολύ σύνθετο και θέλω να φτάσει σε ένα ευρύτερο κοινό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι ιδιοφυΐα ή τέλεια σε κάθε τομέα. Σε καμία περίπτωση. Δεν αναζητώ την τελειότητα — αναζητώ την ατέλεια, την αυθεντικότητα. Το do-it-yourself. Το να δημιουργώ νέες εμπειρίες και να βάζω τον εαυτό μου σε άγνωστες καταστάσεις, για να δω τι μπορώ να κάνω με τις δυνατότητές μου. Το να δουλεύω όσο πιο ανεξάρτητα γίνεται και να αξιοποιώ στο έπακρο όσα μπορώ να κάνω μόνη μου είναι το δόγμα μου. Οι περιορισμοί σημαίνουν δημιουργικότητα, εύρεση νέων λύσεων και συνεχή μάθηση και ανακάλυψη.

Athenscalling.gr: Πάμε τώρα στους The Jackets… πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία τους;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ο ντράμερ Chris κι εγώ ήμασταν ζευγάρι πριν από πολλά χρόνια και, αφού παίξαμε σε πολλές μπάντες, θέλαμε να ξεκινήσουμε τη δική μας. Στην αρχή ήμασταν ντουέτο με το όνομα The Trash Department. Μετά από έναν χρόνο σύνθεσης τραγουδιών, προσθέσαμε έναν μπασίστα για τις ζωντανές εμφανίσεις και αλλάξαμε όνομα.

Athenscalling.gr: Από την αρχή μέχρι σήμερα, αν δεν κάνω λάθος, έχετε μείνει μαζί για πολλά χρόνια. Αυτό είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο — πώς συνέβη;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Όχι ακριβώς. Ξεκινήσαμε με άλλον μπασίστα και πριν από έναν χρόνο ο Schmidi έφυγε από τη μπάντα, οπότε τώρα παίζουμε με νέο μπασίστα. Παρ’ όλα αυτά, το να παραμένεις με τα ίδια τρία άτομα για 16 χρόνια είναι όντως ένα μεγάλο επίτευγμα, ειδικά για μια μπάντα. Δεν είναι εύκολο και είναι μεγάλη πρόκληση, γιατί ο καθένας έχει διαφορετικές ιδέες και προσδοκίες, καθώς και διαφορετικές προτεραιότητες στη ζωή.
Αυτό που σίγουρα βοήθησε ήταν ότι ήμασταν μόνο τρία άτομα. Οι ζωντανές εμφανίσεις και τα ταξίδια σε όλο τον κόσμο ήταν πάντα οι βασικές κινητήριες δυνάμεις. Το να είσαι σε μια μπάντα σε αυτό το επίπεδο είναι κάτι παραπάνω από το να παίζεις μουσική — είναι η δουλειά σου, η κοινωνική σου ζωή, ένας τρόπος ζωής, μια συνεχής περιπέτεια και πρόκληση, μια δομή, ένα πάθος και μια πορεία.

Athenscalling.gr: Πώς θα περιέγραφες το μουσικό είδος που ακολουθείς;
Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ακούω ένα ευρύ φάσμα, κυρίως αναλογικής μουσικής. Όσο για το είδος που παίζω, θα έλεγα garage. Είναι μια πολύ ευρεία και συχνά καταχρηστική λέξη, αλλά μπορώ να ταυτιστώ με την αρχική της ιδέα. Προέρχεται από μια κουλτούρα όπου τα παιδιά απέκτησαν πρόσβαση σε φθηνότερο εξοπλισμό λόγω της άνθησης συγκροτημάτων όπως οι Beatles.
Οπότε είχε να κάνει με το “do it yourself” — ο καθένας μπορεί να παίξει σε μια μπάντα. Πάρε το όργανο, βγάλε το αυτοκίνητο από το γκαράζ και παίξε μουσική όσο καλύτερα μπορείς — ίσως με λίγες συγχορδίες, αλλά με πολλή προσωπικότητα και έκφραση. Ωμό, άμεσο και αυθεντικό.

Το punk έχει επίσης αυτή τη DIY προσέγγιση, αλλά με πιο επαναστατική πλευρά, ενώ το psych είναι πιο πειραματικό με τους ήχους και τον χώρο. Οπότε το garage psych punk μου φαίνεται αρκετά ταιριαστό για αυτό που κάνουμε. Περισσότερο αφορά τη στάση και το πλαίσιο, παρά ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος.
Έτσι ξεκίνησα — τυχαία, δοκιμάζοντας κάτι νέο με λίγες συγχορδίες και φίλους. Όταν βρέθηκα ξαφνικά πάνω στη σκηνή μπροστά σε κοινό με μια κιθάρα και ένα μικρόφωνο, ένα δυνατό rock ‘n’ roll “θηρίο” βγήκε από μέσα μου — μια απελευθερωτική και θεραπευτική ενέργεια. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Έμαθα κάνοντας, πάνω στη σκηνή. Δεν σκέφτηκα ποτέ πραγματικά το είδος. Είναι απλώς αυτό που βγαίνει. Είναι ενέργεια.

Athenscalling.gr: Από τα έξι άλμπουμ που έχετε δημιουργήσει, υπάρχει κάποιο που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Δύσκολο να πω… Κάθε άλμπουμ αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό στάδιο της πορείας μας. Ίσως το Queen of the Pill είναι εκείνο όπου ενώσαμε όλες μας τις δυνάμεις και διαμορφώσαμε πλήρως τον ήχο και το ύφος μας. Παρ’ όλα αυτά, τείνω να προτιμώ τις πιο πρόσφατες δουλειές, γιατί εξελίσσεσαι συνεχώς.

Athenscalling.gr: Ως σκηνοθέτις, πώς γεννήθηκε η ιδέα για το film Las Toreras;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ήταν μια κρυφή προσωπική ιστορία από την παιδική μου ηλικία που ήθελε να βγει μετά από 30 χρόνια. Ήταν η ανείπωτη ιστορία της μητέρας μου, που αυτοκτόνησε όταν ήμουν δέκα. Έπασχε από ψυχική ασθένεια και φυσικά η ιστορία της με επηρέασε βαθιά. Στην τέχνη βρήκα έναν τρόπο να μετατρέψω αυτό σε κάτι θετικό — έγινε πηγή έμπνευσης και σύνδεσης. Όμως κάποια στιγμή τα ερωτήματα και μια άλυτη οικογενειακή σύγκρουση με μπλόκαραν. Έπρεπε να βρω την αλήθεια. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια ταινία που να περιλαμβάνει την καλλιτεχνική μου περσόνα, την οικογένειά μου και τα ημερολόγια της μητέρας μου.

Athenscalling.gr: Πώς την υποδέχθηκε το κοινό;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Η ανταπόκριση ήταν απίστευτη και συγκινητική. Ήταν το πιο δύσκολο έργο που έχω κάνει, αλλά άξιζε — όχι μόνο για μένα και την οικογένειά μου, αλλά και για το κοινό. Η σύνδεση με τόσους ανθρώπους μέσω της ιστορίας μου ήταν μια βαθιά θεραπευτική εμπειρία.

Athenscalling.gr: Πόση δύναμη χρειάζεται για να φέρεις μια τόσο προσωπική ιστορία στη μεγάλη οθόνη;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Δύναμη σαν ταύρος και ταυρομάχος! Μου πήρε επτά χρόνια και άλλα τόσα για να συνέλθω. Ήταν τεράστια πρόκληση, αλλά είμαι ευγνώμων που το έκανα.

Athenscalling.gr: Θα θέλαμε να σου πούμε ότι θαυμάζουμε πολύ την παρουσία σου στη σκηνή. Εσύ πώς νιώθεις;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ευχαριστώ πολύ! Νιώθω ευγνωμοσύνη, αλλά και ότι δεν είχα άλλη επιλογή — η τέχνη είναι υπαρξιακή για μένα. Δεν ήταν εύκολος δρόμος, αλλά αυτό τον κάνει μοναδικό.

Athenscalling.gr: Θυμάσαι τον πρώτο δίσκο και την πρώτη συναυλία σου;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ο πρώτος μου δίσκος ήταν το Who Made Who των AC/DC όταν ήμουν δέκα, και η πρώτη μου συναυλία ήταν των Aerosmith στα 13.

Athenscalling.gr: Θα διασκεύαζες ποτέ ένα ελληνικό θεατρικό έργο;

Jackie Brutsche (THE JACKETS): Ποτέ μη λες ποτέ!

Athenscalling.gr: Πραγματικά και χωρίς υπερβολές, το χαρήκαμε που σε συναντήσαμε και σε ευχαριστούμε για τα όσα μας είπες!
Jackie Brutsche (THE JACKETS): Κι εγώ ευχαριστώ! Ελπίζω να έρθουμε κάποια στιγμή για συναυλίες στην Ελλάδα — αγαπώ τη χώρα σας και τον κόσμο σας!